Deze ideeën zijn niet als solide interventie volledig doorontwikkeld. Het kan zijn dat sommige onderdelen bruikbaar worden gevonden, of vormen zij een voedingsbodem voor een idee dat is te gebruiken of om in te passen in de unit om het een nog veiliger plek te maken. Als iets van het onderstaande lokale acties te weeg brengen dan horen we dit graag.

  1. Nieuwsgierig en waakzaam:

    hulpverleners kunnen worden aangemoedigd om hun nieuwsgierigheid en waakzaamheid te verhogen. Uit onderzoek blijkt dat 49 suïcide pogingen (20% van het totale aantal) werden gestopt omdat hulpverleners gingen kijken als een patiënt lang op de toilet bleef of als ze gingen checken waar vreemde geluiden vandaan kwamen. Het team kan er op gewezen worden om dit vooral ook te doen tijdens overdrachten. Het is handig om dit ook te noemen bij de introductie van nieuwe collega’s, hierbij is het ook goed om een aantal succesvolle voorbeelden te noemen van verijdelingen van suïcides. Een goede vraag is welke gedragsuitingen van de patiënt hieraan vooraf gingen en hoe zijn deze expliciet gemaakt. Emotie regulatie behoeft psychologische betrokkenheid om angst te verlagen en het vertrouwen op te bouwen met de hulpverleners op unit. Persoonlijke aandacht moet bestaan uit hartelijkheid en openlijke toewijding. Dus continue alertheid en laagdrempelige beschikbaarheid en het goed volgen van de toestand van de patiënt. Dus het tegenovergestelde van vervreemding en opgebrand zijn en vooral vriendelijkheid en interesse tonen in de ander. Dit is weer een drie maal daagse oefening voor het team waarbij men op een aantal punten reflecteert. Men kan hierin ongeveer five minute aan besteden op een rustige plek, eventueel in combinatie met mindfulness??

  2. Duidelijk overleg rond vrijheden en ontslag:

    het afwijzen van ontslagwensen of vrijheden uitbreiding of het niet toestaan van roken buiten kunnen de kans op agressie provoceren. Belangrijk om extra te trainen op het hanteren van deze situaties en het vergroten van het vermogen om gestructureerd en effectief en grenzen te stellen. Probeer ook een aantal antwoorden paraat te hebben als er van een patiënt een ontslag verzoek komt. Wellicht ook nuttig om op overstijgend niveau na te denken over strategische overwegingen bij het ingaan op ontslag verzoeken en hoe en wanneer hierover te communiceren met de patiënt. Hetzelfde geld voor privileges buiten de unit.

  3. Gastvrije zorg training:

    ervaring opdoen met de geleerde lessen rond etiketten en klanten service? Onfeilbare beleefdheid en respect, dit ondanks elk door de patiënt vertoond gedrag. Dit vraagt om het bovengemiddeld beheersen van verbale confrontaties en onderhandeling technieken. Kijk ook eens naar de publicatie van Delenay & Johnson (2006) Verhoog het respect gehalte tot het maximum, dus respect op alle golflengten. Plezierige zinnen in opschriften. Een respect ladder creëren, een soort hiërarchie hiervan maken. Veel dank u en alstublieft gebruiken. Gebruik video’s over het aankloppen op de deur van het kantoor met een beleefde en onbeleefde reactie. Besteed bewust aandacht aan eigen emotie regulatie en het omgaan met eigen frustraties. Niet schreeuwen of commanderen. Geen vernederende opmerkingen of gebaren in bij zijn van anderen. Kijk ook eens naar de het City 128 report.

    Neem gelijkwaardigheid en onfeilbare beleefdheid in acht. Het betreft eigenlijk een soort klanten service benadering-dit kan het beste worden beschreven in de vorm van het 4 stappen proces voor klachten indienen. Beleefd, sympathiek, zeggen wat er is probeert om te doen, wat er niet lukte, wat er niet onder controle was en welke opties er beschikbaar waren, het proces van klachten indienen vergemakkelijken, Er zijn hier talloze boeken over hoe dit is op te zetten, hoe hier mensen in te trainen. Het is eigenlijk heel simpel maar vaak verpleegkundige dit nauwelijks toe, soms zijn we ver achter de commerciële diensten sector. Counseling vaardigheden zijn nodig voor verpleegkundigen. De basis communicatie vaardigheden die nodig zijn voor gespreksvoering met psychotische mensen zijn: luisteren zonder oordeel, empathie tonen, bevestig, stel grenzen en toon tegelijkertijd respect, voorkom intrusie, blijf oprecht en betrouwbaar. Dit alles is moeilijk onder de knie te krijgen door er alléén maar over te lezen, het moet worden geïnternaliseerd worden door er ervaring mee op te doen, dit kan via rollenspel, interacties onder supervisie zijn meestal nuttige training methoden hiervoor. Stel een respect officier aan in de unit die klantgerichte zorg uitstraalt, de etiketten op de unit hoog houd, de interacties plezierig houd. Een respect toezichthouder kan ook helpen om op een steunende manier kan coachen bij het verzilveren van respect tonen in een vroeg stadium of als de standaarden verwateren. Uit onderzoek blijkt patiënten nogal eens klagen over grof taalgebruik van hulpverleners inclusief het dreigen met separatie als men zich niet gedraagt of het beledigen door iemand voor gek uit te maken of op een andere manier belachelijk maken. Hulpverleners moeten zich realiseren hoe patiënten zich soms bepaalde opmerkingen kunnen aantrekken. Het kan ook een idee zijn om een patiënt als respect bewaker aan te stellen.

  4. Klinische supervisie:

    gestructureerde klinische supervisie kan nuttig zijn. Dit kan samenvallen met een gemeenschappelijk lunch, dit kan vanuit de instelling worden geregeld. De supervisoren worden benoemd door de leidinggevende en kunnen extern worden getraind of er wordt een specifieke bespreek structuur gehanteerd geleid door senior deskundigen. Een andere manier is een tweewekelijkse werkbespreking voor het hele team om elkaar steun te vragen en advies te geven, Dit kan het team moraal positief beïnvloeden. Dit is wel moeilijker te implementeren naast de gangbare supervisie opties.

  5. Eerst complimenteren:

    het kan helpen als personeelsleden direct bij aanvang van hun dienst iets positiefs zeggen of een compliment geven aan de patiënt. Dit past overigens goed in de toepassing van de positieve waardering interventies. Men probeert hierbij zoveel mogelijk complimenten te geven zodat de patiënt zich gezien en gewaardeerd kan voelen. Hiervoor kunnen we een gids creëren met hints, voorbeelden van complimenten en manier waarop deze kunnen worden gebruikt. Pas wel op dat het niet overkomt als betutteling (vaste complimenten momenten kunnen ook als een onecht worden gezien).

  6. Herinner zelf positieve aspecten tijdens de dienst:

    in een recent psychologisch experiment werd aangetoond dat positieve gedachten de veerkracht kan versterken in moeilijke tijden. Daarom is het nuttig om aan het einde van elke dienst in ieder geval drie positieve zaken uit de dienst terug te halen. Deze benadering heeft veel overeenkomsten met de ‘’positieve overdrachten” en kunnen hiermee worden gecombineerd.

  7. Terugblikken op dwangtoepassingen:

    introduceer team reflectieve op routine monitoring van dwangtoepassingen (Argus). Dit om te reflecteren in variatie op dwang in de eigen kliniek en lokale beleidsvoering. Er zijn hier landelijk en internationaal diverse solide opties gepubliceerd, dit soort reflecties kan unit stimuleren om de dwangcijfers nog verder omlaag te krijgen. Wellicht raadzaam om op een gestructucteerde manier terugblikken op dwangtoepassingen in overdrachten, dwangpreventie en signaleringplannen en veiligheid besprekingen. Deze reflecties kunnen per unit maar ook ziekenhuis breed nuttig zijn. Een externe audit is formeler en kan er wel voor zorgen dat men meer door ogen van vreemden gaat kijken. Zowel interne als externe dwangtoepassing audit kunnen betekenisvol zijn, soms zijn er al structuren hiervoor aanwezig maar worden ze te weinig gebruikt.

  8. Wederzijdse hulp

    belangrij hierin is: ‘’wat te doen als…”, scenario posters, bijvoorbeeld “als u ziet of sterk vermoed dit iemand zichzelf iets aan wil doen waarschuwing dan onmiddellijk een hulpverlener, of “als een patiënt onwel wordt of valt, et cetera.

  9. Nieuwe patiënten introduceren:

    organiseer een introductie bijeenkomst voor alle nieuw opgenomen patiënten. Hierbij worden de unit regels uitgelegd, waar grenzen worden gesteld en wat de consequenties zijn van het niet accepteren van deze afspraken. Een specifieker inzicht in de unit regels en begrip hiervoor kan het aantal incidenten in de unit. Hierbij kan ook worden gekeken naar de wederzijdse verwachtingen poster direct bij de start van de opname. Wellicht dit ook onderdeel maken van de wederzijdse verwachtingen interventie?

  10. Tijdschema:

    stel een tijdschema beschikbaar waar de dagelijkse routine onderdelen te vinden zijn. De tweede interventie kan zijn om het schema gedetailleerder te maken. Dus niet alléén de activiteiten, maar ook de maaltijd tijden en afspraken, medicatie ronden, wanneer er van patiënten wordt verwacht dat ze opstaan en wanneer ze in de avond richting eigen slaapkamer moeten (dit moet wel in alle redelijkheid worde opgesteld en men moet waken voor contra productieve effecten van bepaalde afspraken). Soms is punctualiteit ook belangrijk voor opruim tijden, hulp bij uit bed komen, noodzakelijke dagelijkse activiteiten om lichamelijk en psychisch fit. te worden of blijven.

  11. Sociaal recepten boek:

    vergroot of verstevig de vaardigheden op sociaal gebied met mogelijke reacties op situaties vanuit allerlei bronnen. Besteed hierbij aandacht aan het beheersen van boosheid en irritaties en het verstandig omgaan met angst opwekkende situaties.

  12. Beinvloeden van de sociale sfeer op de unit:

    optimaliseer de sfeer op de unit door het creëren van plezierige momenten en emoties, bijvoorbeeld door kleine verrassingen, positieve feedback, verfrissingen, entertainment, humor et cetera. Begin hier al in het begin van de dag mee en probeer dit te koesteren gedurende de gehele dag, ongeacht vervelende gebeurtenissen. Besteed vooral extra zorg aan het opstaan. Een goede stemming kan tijdens de ochtend ontstaan en we kunnen proberen om dit de rest van de dag vast te houden. Slechte stemming kan in de loop van de dag ontstaan en dan ik het belangrijk om dit te kanaliseren. Signaleer en erken de inspanningen en de resultaten hiervan, geef hiervoor complimenten en benoem kleine verbeterringen en veranderingen met een glimlach, stimuleer onderlinge steun tussen patiënt, binnen het team geld hetzelfde, dit is gewoon belangrijk. Goed om de batterij op te laden. Positieve energie en stemming meepikken en dit ook meenemen buiten de team post. Dit gaat ook goed samen met meerdere gedetailleerde interventies.

  13. Voorlichting over alcohol en drugs:

    besteed aandacht aan het reduceren van alcohol en drug gebruik, gerichte voorlichting, posters, wellicht een specifieke champagne of het toepassen van motiverende gespreksvoering. Regel discussies hierover met patiënten. Hoe past dit alles in het nieuwe model (wellicht makkelijk om te doen, maar gaat het ook werken gedurende opname?)

  14. Activipedia:

    creëer een gids of naslagwerk voor groep sessies of activiteiten, dit ook geprint materiaal en een lijst van beschikbare uitrusting. Maak een activiteiten toolkit beschikbaar, wellicht met enkele gevulde kratten en een lijst met materialen voor creatief gebruik, spelletjes en bijvoorbeeld play station games. Al deze zaken hebben het doel om iedereen in beweging te krijgen. Het bevorderd contact maken, sociale vaardigheden, samenwerken met anderen, concentratie, in een andere stemming komen, stappen ondernemen, et cetera. Het kan helpen om de kratten ter ordenen in soort activiteit met de instructies erbij.

  15. Niet reageren:

    creëer training sessies gericht op hoe juist niet te reageren uit boosheid of angst. De kern van emotionele regulatie is het kunnen omgaan met verbale agressie. Stress bestendigheid, angst hantering, agressie regulatie. Hierbij kunnen bijvoorbeeld video’s gebruikt waarin iemand ten een ander schreeuwt. Probeer kwetsende beledigingen in te denken en maak een plan hoe hier op te reageren, herken hierbij ook je eigen kwetsbaarheden.

  16. Anti-pest beleid:

    zorg voor een anti-pest beleid, moedig anderen aan om pesten te melden, duidelijk uitstralen dat dit niet onacceptabel is dus ook niet wordt getolereerd, ondersteun actief de preventie van het beangstigen en bedreigen. Minder spanningen verlagen de kans op incidenten (hoe wordt nu gereageerd als iemand pesten meld?).In enkele gevallen kan ditook meer conflicten met zich meebrengen-vooral als degene die als pester werd aangewezen hier niet mee akkoord gaat of zich vals beschuldigd voelt. Het is voor het team niet altijd eenvoudig om de waarheid te achterhalen in dit soort situaties.

  17. Positieve eigenschappen bevorderen:

    agressieve patiënt hebben nogal eens een vertekend zelfbeeld, ze zien zichzelf positiever dan anderen dat doen. Positieve waardering, - laat het team en andere patiënten hun indrukken over andere patiënten weergeven–som hierbij vooral de positieve eigenschappen van anderen op. Dit kan ertoe leiden dat men gaat beseffen hoe anderen hen ervaren–dit kan soms leiden tot minder agressief gedrag. Men kan ook kaartjes gebruiken waarop vermeld staat-mijn krachten gezien door anderen. We kunnen ter ondersteuning een lijst van potentiele eigenschappen die men zou kunnen noemen- een soort gids waaruit men de meest passende opmerkingen kan halen.

  18. Team debriefing:

    team debriefing sessies 3 dagen na een geweldsincident om in te gaan op de gedachten en emotionele reacties (emotie regulatie) op het incident. Het invoeren hiervan (samen met het gebruik van de SOAS-R, Nijman et al, 2002) bleek uit een drie jaar durend onderzoek te leiden tot een vermindering van agressieve incidenten. Collegiale steun onder teamleden is belangrijk, men wordt na een incident een periode ondersteund door collega’s die hier bedreven in zijn en passende emotionele steun kunnen geven. Dit soort benaderingen blijkt uit onderzoek te kunnen leiden tot minder agressie incidenten (Flannery et al, 2007). Anderzijds kan men ook stellen of dit soort bewijs kan overtuigen, hoe kan collegiale ondersteuning het gedrag van patiënten beïnvloeden? Er kan ook worden gekozen voor telefonische ondersteuning. Één teamlid krijgt de verantwoordelijkheid om gedurende een maand een college te ondersteunen die getroffen is door ernstige agressie, dus informeren hoe de collega ervoor staat en hoe het verwerking proces verloopt en hen uitnodigen om er over te praten als ze dat zelf willen. Directe collega’s kunnen in veel gevallen deze rol vervullen. Dit helpt ook bij het opbouwen van een teamgeest. Het primaire doel blijft het tot stand brengen van psychologische ondersteuning.

  19. Stress vermindering adviezen

    maak voor teamleden een DVD/brochure/podcastrond hoe stress te laten afvloeien, relaxatie technieken,adviezen over cognitieve/emotionele zelfmanagement strategieën voor als de dienst is afgelopen (past binnen emotie regulatie opties).

  20. Nieuwsbrief voor patiënten:

    er kan op de unit frequente nieuwsbrieven in elkaar worden gezet om waarin bepaalde activiteiten kunnen worden aangekondigd, bijvoorbeeld kruiswoorden of Sudoku bijeenkomsten om de verveling te bestrijden, zowel patiënten als teamleden kunnen ideeën aandragen, artikelen indienen, foto’s, kunst werken et cetera. Dit kan bijvoorbeeld gewoon een A-4 document zijn, ook een co-productie tussen patiënten en teamleden is mogelijk en het bied ook de gelegenheid tot wederzijdse positieve waardering.

  21. Pauze nemen:

    ernstige incidenten gebeuren vaak in de ochtend en rond lunch tijd, vaak drukke momenten met veel regels en verzoeken. Het kan helpen om duidelijke routine schema’s te hangen op duidelijke plaatsen zodat patiënten en teamleden helder hebben waarnaar zaken gebeuren en wat van iedereen wordt verwacht (effectieve structuur). Echter het team kan ook in de eigen activiteiten pauzen opnemen, dit kan voor iedereen duidelijkheid en ruimte geven.

  22. Patiënten dag:

    neem een dag/week/maand uit het leven van de patiënt om deze beter te begrijpen. Dit helpt bij het bevorderen onderlinge van positieve waardering maar kan ook het psychiatrische behandelbeleid optimaliseren (wat kan er van de patiënt verwacht worden nu?).Andere opties zoals schilderijen en andere vormen kunnen ook worden gebruikt.

  23. Dwangreductie:

    probeer allerlei vormen voor dwang zoals gesloten deuren, separatie en dergelijke zoveel mogelijk te beperken.

  24. Frustratie box:

    creëer een gesloten “frustratie box”, waarin teamleden (anoniem) briefjes kunnen gooien met hier de vermelding van hun frustraties om effectieve zorg te leveren. Zulke opties zijn nuttig om teamleden op een makkelijke en snelle manier hun frustraties te delen in plaats van het invullen van allerlei formulieren en bijbehorende reactie wachttijden (dit kan er toe leiden dat men hierdoor ontmoedigd raakt of het gaat vergeten). Het kan voor collega’s belangrijk zijn om hun stem toch te laten horen. De unit managers kunnen dit op wekelijkse basis deze zaken doornemen en er iets mee doen (het kan soms ook leiden tot problemen als het wordt besproken en dat het ondanks de anonimiteit duidelijk is wie het commentaar heeft geleverd).

  25. Patiënten dagboek:

    vraag aan patiënten om een reflectief dagboek bij te houden rond conflicten die ze hebben meegemaakt, op deze manier kan men privé en op een unieke manier uiting geven aan hoe het conflict startte, werd opgelost (of niet), en wat er anders gedaan had kunnen en hoe men zich daarbij voelde.

  26. Lof toekennen:

    schrijf de minimale dosis lof toekenning voor. Bijvoorbeeld tijdens het medicatie verstrekken?Dit kan ook enigszins medicatie weigering ombuigen. Lof en complimenten en een glimlach zijn belangrijk. Natuurlijk wel authentiek en wel gemeend. Het kan ook leiden tot een positievere interacties tussen patiënten. Deze benadering is nauw verbonden met positieve dienst overdrachten. De benadering wordt bij voorkeur gericht op prikkelbare en opstandige patiënten (pas wel op voor het gevoel betutteld te worden).

  27. Lees kring:

    creëer een boeken club waarin teamleden en patiënten hetzelfde materiaal lezen gedurende een week (of een kort verhaal, een artikel in een krant of tijdschrift of een gedicht). Het materiaal wordt beschikbaar gemaakt door de verpleegkundigen op een centraal plek op de unit en dat iedereen het even kan inkijken (ook al wil iemand niet mee doen in de discussie). Dit initiatief kan de betrokkenheid tussen patiënten en teamleden vergroten en kan een extra activiteit vormen op de unit. De bespreking kan worden gedaan met terugkerende regelmaat, wekelijks of twee wekelijks. Hierbij kan de literatuur worden bediscussieerd of uitgekozen worden voor de volgende keer (het kan soms moeilijk zijn om relevant materiaal te vinden voor algemeen gebruik, meerdere talen en interesses.

  28. Maximaliseer keuze:

    leg extra meters af voor patiënten die gedwongen zijn opgenomen. Dit gegeven kunnen we niet wegnemen maar we kunnen er wel voor zorgen dat het verblijf hen zo comfortabel mogelijk wordt gemaakt. Bijvoorbeeld keuze van beddengoed, persoonlijke tv opties, voeding keuze, muziek en recreatie opties. Probeer de was van de patiënten te regelen. Neem dingen van huis mee. Wees creatief en responsief voor de patiënten. Communiceer met oprechte steun en zorg, zelfs bij oplopende boosheid of irritatie. Vriendelijkheid, geduld en empathie zijn de sleutelwoorden. Neem boosheid waar maar confronteer iemand hier niet steeds mee, probeer iemand te kalmeren(moet dit doorgaan tijdens de gehele duur van de opname?)

  29. Zelf analyse:

    creëer een zelf analyse de eigen kracht en zwakte in kaart te brengen, overpeins de eigen morele verplichtingen en orden waarden, breng het eigen vaardigheden repertoire in beeld, psychologische inzichten, leg ook vast welke situaties irritatie of angst oproepen. Misschien handig om te doen voordat een training start, misschien met een scoring systeem en wellicht dit onderling delen (dit moet dan wel worden overlegd met de trainer of supervisor).

  30. Familieinterventies:

    als er spanningen zijn thuis probeer dan met dit met de familie te bespreken (vraag zaken uit over het familie leven, betrek de familie zoveel mogelijk bij het omgaan met problemen).

  31. Interactiedoelen:

    stel doelen bij één op één contacten met de patiënt, vooral in de eerste week van de opname (bijvoorbeeld één doel per dag). Duidelijke omschrijving en minimale duur en inhoud kunnen soms nodig zijn. Soms is dit al geregeld.

  32. Onregelmatige controles:

    introduceer onregelmatige observatie danwel controle ronden (dit moet wel vooraf worden vastgelegd, voor welke patiënt en met welk doel?

  33. Waardering vanuit het management team:

    onverwachtse bezoeken van bestuurders van de instelling om de teamleden aan te moedigen of het team te complimenteren met de resultaten zijn belangrijk en worden door team managers zeer gewaardeerd blijkt uit onderzoek.

  34. Lectuur voorkeuren:

    vraag aan patiënten welk leesmateriaal ze graag zouden willen hebben (kranten, tijdschriften om de keuze vrijheid van patiënten te vergroten tijdens hun opname.

  35. Wie ben ik:

    besteed aandacht aan de eigen identiteit. De verpleegkundige rol, de ouder rol, de team visie, reflectie op warden, maatschappelijke verantwoordelijkheid, morele identiteit, eigen waarde, zwart-wit denken, bestraffende tendensen, superioriteit en macht. Probeer te beseffen waar je staat. Alle woede beheersing mechanismen beschreven in handboeken wijzen op het belang van zelf monitoring.

  36. Leren van patiënten:

    teamleden kunnen patiënten de kans geven om iets van hen te leren (een taal, literatuur, muziek instrument bespelen, et cetera). Op deze manier kan de waardering van de teamleden voor de patiënt stijgen.

  37. Dag van de verpleegkundige:

    een dag/week/maand uit het leven van een verpleegkundige op de unit in de vorm van korte reflectief dagboek document kan helpen om de positieve waardering voor teamleden vanuit de patiënten te doen vergroten. Dit kan ook benut worden om het onderlinge begrip tussen teamleden te vergroten en dit levert hiermee ook een bijdrage in de team building en de onderlinge positieve waardering.  Reflectie van het onderzoeksteam: dit door mensen laten lezen is het probleem. Een optie is om dit tonen bij deteam foto ergens op een centrale plek op de unit (er is een risico dat patiënten worden belast met team problemen, het kan wellicht beter werken voor de teamleden onderling).

  38. Beperken gebruikteampost:

    de één er in en de ander eruit regel in de team post om meer interactie met de patiënten te bewerkstelligen en het klieken van teamleden tegen te gaan (dit kan het moraal verlagen) kan worden overwogen.

  39. Open deuren:

    in de context van integrale veiligheid kan worden overwogen om het  visuele overzicht op de unit te vergroten, voldoende personeelsbezetting, slechts één uitgang en een veilige tuin omgeving (hangt allemaal af van de bestaande lay-out van de unit).

  40. Persoonlijke erkenning:

    zorg ervoor dat verjaardagen en andere belangrijke dagen niet worden genegeerd. Het betreft hier ook landelijke vieringen, zaken rond het koningshuis, sport evenementen, leuk om hier als unit bij betrokken te zijn.

  41. Idem persoonlijke erkenning: maak kunstwerken van patiënten zichtbaar bij de team post of een andere prominente plek op de unit. Een ander idee is om regelmatig het werk van patiënten in een groep te presenteren voor iedereen. Ook kan men denken aan een kunstwerken portfolio van patiënten dat is in te zien in de huiskamer van de unit. Ook kunnen de muren worden gedecoreerd met kunst werken van patiënten in plaats van dure huur kunstwerken. Direct kunst op de muur kan problemen vormen, echter soms kunnen speciale panelen voor dit doel een uitkomst bieden. Dit kunnen grote dunnen houten platen zijn die maken kunnen worden verplaatst indien nodig.

  42. Verpleegkundige steun bij ergotherapie:

    het kan zinvol zijn als verpleegkundigen beschikbaar worden gemaakt voor ergotherapie voor extra begeleiding, vervanging of versterking van de ergotherapeut (dit maakt onderdeel uit van het vergroten van de zichtbaarheid van de teamleden op de unit). Meestal wordt dit overigens al gedaan op units behalve als er personeel problemen zijn of andere extreme situaties.

  43. Professionele status optimaliseren:

    geprint materiaal (in de team-post) waarin informatie wordt gedeeld over collega’s bewust te houden van het belang van hun rol als psychiatrisch verpleegkundige. Dit kan helpen bij het bestrijden van een eventueel negatief zelfbeeld van de professie en mogelijk negatief imago dat soms wordt geschetst door de media of leeft in de samenleving.

  44. Ideologie documentatie:

    belangrijk om de ideologie van een bepaald verpleegkundig model te delen of hoe deze verder te ontwikkelen. Hierbij moet ook ethische overwegingen in acht worden genomen om de werkprocessen in de acute units vorm te geven, inclusief de regels en activiteiten. Wellicht hierbij ook de inventarisatie domeinen en wat er moet worden opgenomen in de verpleegplannen. Soms kan een klassiek verpleegkundig model nieuw leven worden ingeblazen.

  45. Beoordeling door patiënten:

    het inventariseren van positieve waardering, vakmanschap, team optreden (en andere zaken) vanuit patiënten perspectief. Unit managers kunnen deze patiënten beoordelingen doorlopen en de scoring overzichten hiervan bespreken met de teamleden in diverse overlegvormen of verwijzen naar supervisie bijeenkomsten (het kan overigens ook een negatieve impact hebben als de scores slecht zijn en de teamleden hierdoor gefrustreerd of zelf opgebrand raken: “waar doe ik het eigenlijk allemaal voor”.

  46. Team foto:

    plaats een team foto in deteam post. Dit kan helpen voor het team moraal en de sociale steun onderling. Bovendien kan het samenbrengen van het team voor de foto een gezamelijke energie geven die goed is voor het gemeenschappelijke moraal. Dit kan door een professionele fotograaf worden gedaan maar het kan dan lastig zijn om iedereen bij elkaar te krijgen op het juiste moment.

  47. Feedback naar managers:

    teamleden beoordelen hun direct leidinggevende manager, dit door te vertellen via constructieve feedback wat mogelijk teamleden minder gestrest of gelukkiger kan maken. Onderzoek gepresenteerd in een borderline persoonlijkheid stoornis conferentie liet zien dat de relatie tussen teamleden en manager was de meest gerapporteerde bron van stress op de werkplek. Als managers eerder en gerichter feedback krijgen van hun personeel zijn ze meer in staat om hun stijl van leidinggeven aan te passen en worden zij effectiever, dit bleek uit een studie bij 150 managers. Managers die nauwelijks feedback ontvangen blijken minder snel hun stijl van leidinggeven aan te passen (kan soms te maken hebben met onderlinge gespannen relaties).

  48. Steun aan patiënten tijdens verlof:

    telefonisch contact vanuit het team op de unit, of het regelen van huisbezoeken door ambulante hulpverleners.

  49. Ademhaling oefeningen:

    dit is een andere simpele emotie regulatie oefening. Teamleden verbeelden zich de lucht in hun borstholtes gedurende 15 seconden als ze negatieve emoties ervaren. Het kan goed zijn om dit soort zelf monitoring acties te introduceren, het vergroot het zelfbewust zijn end at van anderen. Bestrijd te veel drukte en afleiding. Men kan worden gevraagd om deze oefening elk uur te doen, maar dan wel inclusief kalmerende opties. Maar wellicht niet iedere keer bij negatieve emoties maar als optie om negatieve of niet functionele gedachten te neutraliseren, zoals gebruikt wordt in mindfulness training.

  50. Persoonlijke muziek:

    probeer tijdens het opname gesprek uit te vinden wat iemands muziek voorkeur is (specifieke artiesten of muziek genre). Vervolgens kan men patiënten afspeel apparatuur aanbieden met muziek van hun eigen voorkeur. Dit kan mogelijk de verveling verlichten en ook helpen ter de-escalatie nadat er een incident is gebeurd.

  51. Supervisie:

    hoe kunnen we supervisie optimaal gebruiken, leren en persoonlijke groei stimuleren. Ook zoeken naar alternatieven los van één op één gesprekken. De gesuperviseerde collega heeft overigens zelf ook verplichtingen.

  52. Gedachten stoppen:

    verdiepen in ernstige symptomen van patiënten en een omkering helpen ondersteunen. Het transformeren van frustraties en angst naar rust, maar hoe? CGT gedachten stop technieken voor patiënten in plaats van het gericht zijn op het bestrijden aandacht zoekend gedrag en lastige persoonlijkheid trekken. Probeer zoveel mogelijk ook zelf te reflecteren op eigen ongemakken en vermijdingsgedrag.

  53. Verhoog de zichtbaarheid:

    er kunnen hierin zaken worden verbeterd zoals het installeren van vensters in deuren (dit bleek uit onderzoek te kunnen leiden tot minder escalaties en dwangtoepassingen). Soms ook goed voor het verminderen van angstige ervaringen van personeel.

  54. Team cohesie:

    voldoende aandacht voor teamwork, consistentie, wederzijdse steun, communicatie, bewustzijn en responsiviteit. Anticipeer op zaken, voorkom en plan. Monitor en blijf met elkaar in contact. Blijf leren hoe er meer team consistentie kan gaan ontstaan. Organiseer team building bijeenkomsten. Raadpleeg hiervoor team building literatuur.

  55. Begeleiden van overplaatsingen:

    als patiënten worden overgeplaatst kan het helpen als ze de gelegenheid krijgen om eerst de nieuwe unit te zien en inzicht te krijgen in de reden van de overplaatsing en het therapeutische doel hiervan. Dit geeft ook de mogelijkheid om eerst de verpleegkundigen en artsen te ontmoeten op de nieuwe unit en dit kan deels de agitatie of angst naar de nieuwe situatie wegnemen. Onderzoek laat bijvoorbeeld zien dat agressie en geweld vaker voorkomt in de eerste dagen na een overplaatsing naar een andere unit.

  56. Alles tip top:

    organiseer vaste plekken voor borden en proviand maar ook dit doorvoeren in de teampost. Voor alles een duidelijke tip top vaste plek. Soms kan men de talenten van een administratieve kracht hierbij goed gebruiken.

  57. Definieer doelen:

    maak een visie document beschikbaar als raamwerk voor de unit doelstellingen. Creëer een overkoepelende ideologie en visie of probeer het verder te verfijnen en te definiëren. Dit kan vorm worden gegeven in een poster met een weergave van de consensus vorming of een uitgeschreven consensus document. Maak bijvoorbeeld relevante stellingen over het doel van acuut psychiatrische zorg. Inderdaad goed om dit openbaar te maken maar nog meer een uitdaging om iedereen gecommitteerd te krijgen aan de visie, hiervoor is leiderschap kennis van relevant onderzoek nodig.

  58. Verdubbel tijd:

    hoe zieker de patiënt is des meer tijd moet worden geïnvesteerd. Onderzoek bij forensische patiënten dat ernstige gedragsproblemen en agressie vaak een afstand en nabijheid en aandacht trekken probleem is. Deze bevindingen impliceren dat er in patiënten met dit soort problemen veel “quality time” moet worden geïnvesteerd. Dus niet in een reactieve vorm maar in proactieve wijze. Dubbele investering? Bijvoorbeeld 2 x 10 minuten per dienst voor dit soort patiënten of 4 x 5 minuten?

  59. Schrijf geduld voor:

    geduld is een belangrijke remedie tegen frustratie en controle verlies. Geduld kan worden gehaald uit realistische verwachtingen en doelen, gebaseerd op accurate inventarisatie en inzicht in de uitwerking van een psychiatrische stoornis. Dus ook geduld nadat er een geweldsincident heeft plaatsgevonden. Wederom psychologische inzichten benutten rond het vertoonde beperkingen en gedragsmatige reacties. Dit aspect zou bij voorkeur ook onderdeel moeten uitmaken van incident nabesprekingen in het team.

  60. Van probleem naar mogelijkheid:

    het is mogelijk om bepaalde lastige persoonlijkheid trekken te verdunnen. Help mensen om even afstand te nemen van hun rol of standaard reactie patroon. Dit maakt het mogelijk om capaciteiten te benutten die verborgen waren of dragen ertoe bij dat men zicht krijgt op de voordelen hiervan, niet alleen voor eigen gewin maar ook in sociaal moreel opzicht.

  61. Realistische risico’s afwegen:

    probeer dit te doen door realistische inventarisaties van feiten en risico factoren. Dit zou eigenlijk moeten gelden voor elk soort conflict gedrag, gebaseerd op gedegen literatuurstudie, bekijk bijvoorbeeld deze link: http://www.kcl.ac.uk/iop/depts/hspr/research/ciemh/mhn/projects/LiteratureReviews.aspx

  62. Herkenbaar personeel:

    badges met opschrift op de kleding van het teamlid of herkenbare team kleding om het patiënten makkelijker te maken om personeel te herkennen. Ook kan het handig zijn om een geel label te dragen om aan te geven dat een bepaald teamlid nu speciaal beschikbaar is voor vragen en een rood label als iemand die druk bezig is maar wel kan reageren op urgente zaken en een blauw label voor iemand die nu te druk bezet is om te reageren op verzoeken. De rationale hierachter is om erop vooruit te lopen dat verzoeken van patiënten niet worden genegeerd indien zij op de hoogte zijn welk teamlid hiervoor beschikbaar is. Dit kan de kans op escalerende frustraties verkleinen (bijvoorbeeld personeel dat te snel nee zegt uit tijdsgebrek en dan agitatie over zichzelf afroepen). Het kan ook teamleden tijd besparen omdat ze dan niet hoeven uit te leggen dat ze even niet beschikbaar zijn. Dit past overigens ook goed binnen het domein: “de effectieve structuur” van het werkmodel. Reflectie van het onderzoek team: wellicht een te makkelijke optie om patiënten te negeren of niet écht de interactie in te gaan. Wellicht beter om de patiënt op een vriendelijke manier uit te leggen dat men nu is bezet maar dat het er op een later moment wordt terug gekomen op het verzoek. Let wel op de concentratie bij het medicatie uitgeven, het alternatief is om een teamlid aan te wijzen die zich hier vooral zichtbaar op richt tijdens de dienst. Gewoonlijk is dit iemand die bureaudienst heeft, maar het kan ook anders worden geregeld (het is natuurlijk geen garantie dat patiënten stoppen met vragen stellen aan iedereen).

  63. Woordvoerder tijdens fysieke holding:

    wijs een woordvoerder aan tijdens een fysieke holding interventie. Vaak kunnen agressie mensen niet stoppen met schreeuwen, kunnen dan ook niet horen wat er wordt gezegd. De fysieke holding vraagt om absolute concentratie, daarom is het beter dat degene die de patiënt niet vasthoud de woordvoerder rol op zich neemt. Het werkt in ieder geval goed in forensische settingen en wellicht ook daar buiten. In bepaalde situatie kan het ingewikkeld blijven, toch heeft het woordvoerderschap van een collega die niet de holding toepast de voorkeur.

  64. Symptomen begrijpen:

    belangrijk om inzicht te krijgen in diagnosen maar ook om te concentreren op de context en het patiënten perspectief, hoe welke bril ziet men de wereld?

  65. Slechte unit beschrijven:

    beschrijf eens een slechte unit, precies het tegenovergestelde, dus een unit vol met conflict gedrag en veel dwangtoepassingen. Het kan iedereen aan het lachen maken wellicht. Vraag vervolgens aan de toehoorders hoeveel hiervan waar is voor de eigen unit.

  66. Ontslag bedankbrief:

    personeel schrijft een bedank brief met een positieve boodschap naar de patiënt die met ontslag is. Hiervoor kan men ook een speciale set ansicht kaarten voor reserveren. Misschien fijn om thuis nog eens na te lezen.

  67. Meer personeel in de avond:

    het kan zinnig zijn om de personeelsbezetting in de avond hoog te houden. Meerdere onderzoeksrapporten melden variaties gedurende de dag rond zelfdestructief gedrag, er wordt vooral een piek waargenomen tussen 20.00 en 23.00 uur. Duidelijke verklaringen hiervoor ontbreken tot dusver. Het lijkt toch een moeilijk moment van de dag te zijn voor veel patiënten, indien er voldoende ondersteuning is van hulpverleners tijdens deze uren dan kan dit de frequentie van zelfverwonding incidenten verlagen.

  68. Rust en vrede:

    de rust bewaren, het vermijden van te hectische activiteiten. Het hand haven van een rustige en vredige sfeer, rustig lopen en praten, televisie op een acceptabel volume niveau.

  69. Somberheid en stemmingsveranderingen herkennen:

    screen alle patiënten op stemmingsklachten, leer ze voldoende kennen om hier iets over te kunnen zeggen en te begrijpen of dit zaken negatief beïnvloed, als dit het geval probeer er dan mee aan de slag te gaan.

  70. Een scala van keuzen:

    een agressie management inventarisatie tool en een scala van keuzen heeft patiënten geholpen om boosheid vroeg te herkennen en om te gaan met frustratie en boosheid. Onderzoek laat zien dat deze benadering bij langdurig en consistent gebruik van het structuren van keuzen kan leiden tot de preventie van dwangtoepassingen.

  71. Erkentelijkheid expliciet maken voor personeel:

    het instellen van het “personeelslid van de week/ maand oorkonde (eventueel met financiële beloning) gebaseerd op patiënt tevredenheid onderzoek kan een idee zijn. Dit kan alle teamleden motiveren om hun werk nog beter te doen, dit kan dan weer resulteren in minder conflicten en dwangtoepassingen op de unit. Het kan een idee zijn om hiervoor drie teamleden te nomineren elke maand. Certificaten of vouchers kunnen dit proces ondersteunen, een soort positieve praktijkvoering oorkonde (geselecteerd door de unit manager). Dit beloond teamleden voor positieve praktijkvoering en kan dienen alseen goed voorbeeld voor anderen (onderdeel van het organisatie ondersteuning onderdeel).Onduidelijk is wat de bewijskracht van het werken met dit soort financiële beloningen. Wellicht is de erkenning alléén al genoeg en beter haalbaar ook. Er kan meer kracht uit deze benadering worden gehaald als voorbeelden van dit soort positieve praktijkvoering naar voren gehaald tijdens de teamvergaderingen (misschien ook overwegen om patiënten hierin in onderdelen mee te laten participeren.

  72. Emotionele labels:

    het is te overwegen om emotionele labels beschikbaar te maken voor patiënten. Dit kan het patiënten makkelijker maken om expliciet duidelijk te maken hoe zij zich voelen naar anderen, het kan een consistente manier zijn om snel aan te geven of de patiënt bijvoorbeeld somber of boos is of anderszins. Sommige mensen hebben last van alexithymie en kunnen hierdoor slecht hun emoties aangeven. Dit kan soms ook leiden tot frustratie of agressie. Het kan de moeite zijn om deze interventie verder door te ontwikkelen voor dit soort patiënten (anderzijds kan het ook patiënten een constante herinnering geven dat ze boos zijn). Het is belangrijk dat het team interventies beschikbaar heeft als een patiënt voortdurend dezelfde emotionele badge draagt, anders loopt men de kans de patiënt zich genegeerd gaat voelen en dit kan leiden tot frustraties en conflicten.

  73. Duidelijkheid tussen patienten:

    duidelijkheid is belangrijk ook tussen patiënten onderling. Wees duidelijk over persoonlijke ruimte, oriëntatie in tijd, plaats en persoon en hoe er met elkaar gepraat kan worden. Probeer beleefdheid en respect te koesteren en het liefst te verdubbelen en help patiënten hierbij. Dit is ook een onderdeel van het ‘’paranoïde patiënten plan” en kan worden toegepast rond interacties tussen patiënten.

  74. Selectieve activatie:

    onderzoek laat zien dat forensische patiënten die meer teruggetrokken zijn vooral agressie gebruiken om afstand te creëren en hun verworven geïsoleerde positie vast te houden. Bij depressieve patiënten lijkt er bij agressief gedrag het omgekeerde het geval te zijn, dus juist om de aandacht op zich te vestigen en juist de afstand met de ander te verkleinen. Het is daarom belangrijk om te differentiëren tussen deze twee type patiënten en hiernaar te handelen. Voor de sociaal teruggetrokken patiënten dus niet te veel druk uitoefenen voor deelname aan activiteiten terwijl voor depressieve patiënten juist wel sterke aanmoediging tot activiteiten juist wel nuttig is. Deze bevindingen zijn wellicht vooral toepasbaar in forensische settingen maar wellicht ook in een breder verband (het past in ieder geval wel bij “ therapeutische vaardigheden en wellicht binnen “team work vaardigheden).

  75. Spreiding in tijdschema’s:

    dit kan te drukke momenten van de dag voorkomen (zoals in de ochtend waarin er heel te gelijk moet gebeuren). Patiënten met cognitieve functie stoornissen kunnen hierdoor worden overweldigd. Probeer dus zaken meer te spreiden over de dag met duidelijk en voorspelbare tijdschema’s.

  76. Draadloze koptelefoons:

    voor iedereen om televisie te kijken, het maakt de unit rustiger en minder prikkelrijk. Anderzijds kan het de sociale interactie en het delen van ervaringen bij bepaalde programma’s ook verminderen.

  77. Onze geschiedenis:

    een warm betoog over verpleegkundige ethiek, persoonlijke gedragingen en historische rolmodellen is nuttig. Er kan ook worden gekozen voor opvallende verpleegkundigen uit specifieke klinieken uit bepaalde perioden. Zoals Connolly (die veel dwang deed verminderen), et cetera. Een morele toespraak kan soms op zijn plaats zijn, of niet?

  78. Verminder zelf-stigma:

    verminder zelf-stigma zoals gevoelens waar schaamte, schuld, of minderwaardigheid, op de voorgrond staan, vaak veroorzaakt door het doormaken van een psychiatrische ziektegeschiedenis. Dit is belangrijk omdat eerder onderzoek laat zien dat er verband is tussen zelf-stigma en psychische gezondheid (Link et al, 2001; Berge &Ranney, 2005; Yen et al, 2005). Zelf stigma reductie technieken kunnen worden aangewend in de vorm van lees materiaal dat is gericht op het uitleggen van de werking van zelf-stigma en het bereiken van onvoorwaardelijke zelf acceptatie (Ellis, 1994; Dryden, 2001), (patiënten zouden zich kunnen accepteren als een waardig menselijk wezen) en het moeten gaan aandurven om regelmatig specifiek aannames over stigma op de proef te stellen.

  79. Doelgerichte steun:

    check regelmatig het sociale steun niveau binnen het team, besteed aandacht aan degene die te weinig sociale steun in het team ervaren.

  80. Oriëntatie:

    maak een oriëntatie gids- een kaart van de units met overal stickers die aangeven waar men is in grote letters.

  81. Kluisjes voor patiënten:

    geef sleutels aan patiënten om hun kostbaarheden veilig te kunnen opbergen, dit kan conflicten verminderen tussen patiënten.

  82. Ex patiënten op bezoek:

    vraag patiënten die met ontslag zijn en zijn hersteld om een keer terug te komen om op bezoek te komen in de unit. Dit kan het team helpen om zaken in een ander perspectief te zetten. Dit kan overigens ook problemen als dit gepaard gaat met veel rancune. Het kan ook afhankelijkheid en hospitalisering bevorderen. [anderzijds kan het juist fijn zijn als ze in gesprek gaan met de huidigepatiënten en dat ze vragen beantwoorden hoe ze zijn omgegaan met het leven in de unit.

  83. Haarverzorging:

    gratis lokale haarverzorging sessies (fris gekapt kan het zelfgevoel verbeteren en het zelfvertrouwen)